II Konferencja Online Trzeciej Fali Terapii Behawioralnych

Ostateczna wersja strony jest w przygotowaniu. Zbieram ostatnie abstrakty, wkrótce także ustalenie terminarza.

Zapraszamy serdecznie do udziału. II Konferencja Online Trzeciej Fali Terapii Behawioralnych odbędzie się 19 kwietnia 2020 . Udział w konferencji jest darmowy, a wszystkie wykłady będą nagrane i udostępnione na YouTube.

Dołącz do wydarzenia na FB, aby przypomniało Ci o nadchodzącej konferencji. 🙂

Organizowana jest zgodnie z wartościami dzielenia się wiedzą i popularyzacji behawioralnego, naukowego podejścia do zdrowia psychicznego. Oferujemy różnorodną wiedzę związaną z popularnymi nurtami trzeciej fali – terapii akceptacji i zaangażowania, dialektycznej terapii behawioralnej, integratywnej terapii behawioralnej par- w różnorodnych zagadnieniach, takich jak psychoterapia, coaching, integracja nurtów, wsparcie substancjami psychodelicznymi, praca z młodzieżą, praca z parami czy teorią języka i poznania. Kierowana jest do specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym na co dzień – psychologów, psychoterapeutów, psychiatrów, coachów oraz studentów tych dziedzin, a także osób zainteresowanych współczesną psychoterapią behawioralną.

Szczegółowa rozpiska wykładów oraz godziny mogą się zmienić.

Zasady udziału

W imię prostoty oraz z powodu braku szacunku dla biurokracji nie prowadzimy wcześniejszego rejestrowania się na bierny udział. Kilka dni przed konferencją udostępniony na stronie będzie link do aplikacji Zoom (działa na wielu popularnych platformach), przez który w dniu konferencji będzie można się zalogować bezpośrednio na wykłady. W dniu konferencji administrator będzie wpuszczał osoby ok. 15-20 minut przed rozpoczęciem. Limit połączeń w jednym momencie to 100. Aktualnie nie jesteśmy w stanie przewidzieć, jakim zainteresowaniem będzie się cieszyć nasze wydarzenie, ale w przypadku niedostania się wszystkie wykłady będą nagrywane i udostępnione w najbliższym czasie na YT.

 

Link do udziału w konferencji: zostanie podany w tym miejscu bliżej terminu konferencji.

Tura poranna

w przygotowaniu

 

Tura wieczorna

w przygotowaniu

Nagrania wykładów

Prelegenci (chronologicznie)

Joanna Siadul

Profesjonalny coach, specializujący się w coachingu kariery i dobrego samopoczucia, członkini ACBS oraz European Mentoring and Coaching Council. Psychologię kontekstualno-behawioralną poznawała w trakcie rocznego zaawansowango kursu ACT w Dublinie, gdzie od 3 lat jest jedną z organizatorek oraz poprzez aktywny udział w konferencjach (Dublin, Sewilla, Poznań, Berlin, Edynburg). Absolwentka studiów magisterskich dotyczących coachingu personalnego i w organizacjach (Uniwersytet College Cork, Irlandia). Prowadzi warsztaty treningu akceptacji i zaangażowania skupiające się na uważności, wartościach osobistych i w pracy, pewności siebie i odporności psychicznej. Prowadzi grupę superwizji koleżeńskiej dla coachów i superwizję indywidualną. Od 4 latch ma swoją prywatną praktykę coachingową online i w Dublinie. Obecnie pracuje w organizacji pozarządowej Business in the Community jako coach kariery. Pracuje z osobami bezrobotnymi, zestresowanymi i osobami, które niezadowolne z obecnej pracy. 

Możliwości zastosowania ACT w coachingu

Coaching akceptacji i zaangażowania (ACC) jest modelem coachingu opartym na procesach terapii ACT. Obecnie wielu coachów chciałoby używać metod pracy, które są wspierane dowodami naukowymi. ACT ma wiele do zaoferowania w kontekście coachingu, lecz na konferencjach CBS bardzo rzadko prezentowane są warsztaty/sympozja na ten temat. ACC może pomóc coachom być bardziej efektywnym, kreatywnym i elastycznym oraz dostarczyć naukowych ram do pracy. ACC można używać w różnych obszarach coachingu (np. kariery, zdrowia, w organizacjach). Dostępne materiały i ćwiczenia są bardzo różnorodne. 

Prezentacja będzie bardzo praktyczna. Opowie, jak można wykorzystać ACT by usprawnić interwencje coachingowe. Zainspiruje do stosowania konkretnych narzędzi i technik ACT. Przedstawi kilka błędów, jakie mogą popełniać coachowie zaczynający używać ACT. 

Treści te mogą zainteresować osoby wykorzystujące ACT w coachingu. Dużo podanych przykładów będzie z obszaru kariery zawodowej. 

Jan Topczewski

Psycholog, trener grupowy, doktorant w Katedrze Psychologii Biologicznej i Behawioralnej Uniwersytetu SWPS w Warszawie. Prowadzi badania nad self w ujęciu kontekstualno-behawioralnym u osób z diagnozą osobowości borderline. Jego zainteresowania skupiają się wokół funkcjonalno-kontekstualnego ujęcia self i przyjmowania perspektywy, zastosowania trzeciej fali terapii behawioralnej w pracy ze społecznością LGBTQ oraz psychologii krytycznej.

Związany ze Stowarzyszeniem Lambda Warszawa, gdzie prowadzi interwencję kryzysową i poradnictwo psychologiczne oraz pełni funkcję koordynatora merytorycznego telefonu zaufania dla osób homoseksualnych, biseksualnych, transpłciowych i ich bliskich. Członek Association for Contextual Behavioral Science.

Self(ing) i osobowość borderline

W paradygmacie kontekstualno-behawioralnym self definiuje się jako aktywność polegającą na werbalnym reagowaniu na własne zachowanie (Hayes, Barnes-Holmes & Roche, 2001). Taka konceptualizacja, choć nieoczywista, pozwoliła stworzyć model łączący naukową precyzję z użytecznością kliniczną (McHugh, 2015). Może być on szczególnie przydatny w pracy z osobami, które w wyniku trudnych życiowych doświadczeń wykształciły niestabilne poczucie tożsamości – na przykład osobami z diagnozą osobowości borderline. Dotychczasowe badania prowadzone na tej grupie wskazują na skuteczność różnych podejść psychoterapeutycznych w redukowaniu ogólnego poziomu doświadczanych trudności (Zanarini, 2009). Jednocześnie procesy behawioralne odpowiedzialne za zmianę w obszarze self pozostają niezbadane. Kontekstualno-behawioralny model self może przyczynić się do lepszego zrozumienia tych procesów oraz tworzenia na ich podstawie skuteczniejszych interwencji.

W trakcie wykładu omówię różnice pomiędzy strukturalnym i funkcjonalnym podejściem do psychopatologii. Przybliżę trzy repertuary behawioralne związane z self (ja-jako-treść, ja-jako-proces i ja-jako-kontekst) oraz czynniki środowiskowe potrzebne do ich wykształcenia. Przeanalizuję również doniesienia empiryczne dotyczące rozwoju self u osób z diagnozą osobowości borderline i opowiem o projekcie badawczym realizowanym w Katedrze Psychologii Biologicznej i Behawioralnej Uniwersytetu SWPS w Warszawie.

Wykład przeznaczony jest dla osób na każdym poziomie zaawansowania – nie jest wymagana znajomość zagadnień związanych z teorią ram relacyjnych.

Magdalena Muracka-Tylko

Magdalena Muracka-Tylko jest filozofem, psychologiem i certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym. W 2019 roku ukończyła szkolenie DBT Comprehensive Training prowadzone przez Behavioral Tech, instytucję założoną przez Marshę Linehan. Prowadzi prywatną praktykę terapeutyczną w Warszawie. Była członkiem założycielem i członkiem komisji rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Terapii Dialektyczno-Behawioralnej (PTDBT) pierwszej kadencji. Obecnie jest członkiem Zarządu PTDBT drugiej kadencji. W stowarzyszeniu m.in.: koordynuje pracę zespołów samokształceniowych i konsultacyjnych dla terapeutów, zajmuje się koordynacją i rozwijaniem programu Family Conections w Polsce. Aktywnie uczestniczy w zespołach konsultacyjnych terapeutów oraz prowadzi spotkania liderów i treningi umiejętności Family Connections dla rodzin.

popomoc.pl/

Na ratunek terapeucie! Jak odnaleźć dialektyczną równowagę? Praktyczne zastosowanie dialektyki w procesie terapeutycznym

Marsha Linehan i jej zespół tworząc swoje podejście terapeutyczne poszukiwali sposobu opisu tego, co dzieje się z osobami, u których diagnozowano zaburzenie osobowości z pogranicza (Borderline). Modelem, który najlepiej w ich przekonaniu ujmował trudności tych osób okazał się model dialektyczny. W trakcie rozwijania tego podejścia terapeutycznego dialektyka nabierała coraz większego znaczenia. Z czasem stała się podstawowym paradygmatem terapii, a jej znaczenie okazało się tak istotne, że podejście rozwijane przez Marshę Linehan zyskało nazwę „Terapii Dialektyczno-Behawioralnej (DBT)”.

Dialektyka nie tylko ułatwia nam zrozumienie etiologii zaburzenia osobowości z pogranicza, pozwalając nam opisać trudności z jakimi borykają się osoby doświadczające silnej dysregulacji emocji. Dialektyka jest drogowskazem dla  procesu terapeutycznego uwypuklając konieczność zachowania równowagi pomiędzy akceptacją a zmianą w procesie terapii. Dialektyka wpływa na przebieg sesji zapewniając jej dynamikę. A w najbardziej konkretnym swoim zastosowaniu staje się interwencją terapeuty oraz umiejętnością, która pozwala odnaleźć sens i równowagę w życiu osobom doświadczającym dysregulacji emocji.

W trakcie spotkania opowiem o dialektyce oraz przybliżę dialektyczne interwencje terapeutyczne i inne strategie oparte na dialektyce. 

Agnieszka Wroczyńska

Superwizorka oraz certyfikowana terapeutka poznawczo-behawioralna, psycholożka i filozofka. Ukończyłam studia seksuologiczne. Szczególnie interesuję się trzecią falą terapii poznawczych i behawioralnych – przede wszystkim ACT, DBT oraz IBCT, jestem wśród członków założycieli ACBS Polska, gdzie zasiadam w komisji rewizyjnej. Prowadzę praktykę prywatną w Poradni w CBT w Gdyni, gdzie pracuję z osobami dorosłymi oraz z parami.

www.poradniacbt.pl/

Integratywna Behawioralna Terapia Par - gdy „zmień się” staje się „rozumiem cię”.

Wykład wyjaśni czym jest IBCP, na czym polega jej paradygmat, czym różni się ta terapia od innych protokołów pracy z parami. Zapoznamy się krótko z dowodami na jej skuteczność. W czasie wykładu zaprezentowany będzie ogólny zarys i sposób pracy z parami.

dr Maria Chełkowska-Zacharewicz

Psycholog muzyki, trener, doktor nauk społecznych w dziedzinie psychologia badawczo zajmująca się psychologicznymi aspektami muzycznego funkcjonowania człowieka. Członkini ACBS oraz członek rady wykonawczej European Society for the Cognitive Sciences of Music. Swoje kompetencje rozwija na kursach ACT, warsztatach oraz konferencjach ACBS. W ramach projektu Strefa Harmonii – psycholog muzyki  wspiera muzyków na różnych etapach kariery. Pracuje indywidualnie, prowadzi warsztaty stacjonarne i online opierając się na treningu akceptacji i zaangażowania wraz z klientami rozwijając elastyczność oraz odporność psychologiczną.

Status quo kontra heksafleks. Model elastyczności psychologicznej w służbie muzykom

Rozwój i kształcenie muzyczne wiążą się z wieloma wymaganiami stawianymi przed młodymi muzykami. Wysokie oczekiwania, wymagania programowe, ale też wytrwałe ćwiczenie, perfekcjonizm to tylko niektóre z elementów charakterystycznych dla ich codzienności. Jednym z powszechnych objawów tego obciążenia jest trema. Jednak postawieni przed wieloma wyzwaniami muzycy zmagają się z różnymi trudnościami psychologicznymi, a destruktywne działanie ocen, porównań i oczekiwań wpływa nie tylko na efektywność i jakość koncertów czy przesłuchań.

Muzycy są szczególną grupą, w której niektóre z trudności psychologicznych dzisiejszego świata pojawiają się częściej i są bardziej wyraziste. Doświadczają wątpliwości, samokrytycyzmu i presji otoczenia, związanego z tym niskiego poczucia własnej wartości i braku pewności siebie. Częściej niż w populacji generalnej muzycy doświadczają lęku i depresji, prawdopodobnie też pracoholizmu objawiającego się na przykład uzależnieniem od ćwiczenia. Przeżywanie tych trudności psychologicznych nie tylko wpływa na ich życie zawodowe, ale coraz silniej obniża jakość życia, radość z życia i radość z muzyki.

Wiele z trudności i problemów związanych z kształceniem muzycznym i pracą muzyka można bezpośrednio zaadresować procesami heksafleksu. Z tego też względu warto dążyć do opracowania metod pracy z muzykami dedykowanych profilaktyce zdrowia psychicznego i utrzymaniu dobrostanu psychicznego. Model elastyczności psychologicznej, obejmujący procesy skrojone na miarę potrzeb tego specyficznego środowiska, jest dobrą podstawą do budowania programów wsparcia psychologicznego muzyków.

Wykorzystywane w ramach pracy w modelu elastyczności psychologicznej formalne i nieformalne ćwiczenia uważności, rozpoznawanie wartości czy wyznaczanie celów w oparciu o wartości skutkują między innymi – w sposób bezpośredni – uważnymi i zaangażowanymi przygotowaniami i występami oraz – w sposób pośredni – wzmocnioną pewnością siebie. Dla muzyków może to mieć szczególne znaczenie, wpływając na lepszą organizację pracy i przygotowań pomimo odczuwanej presji osiągnięcia perfekcji, wyższą jakość występów pozwalających na pełnię doświadczania i uważnego grania, a przede wszystkim poczuciem sensu i spełnienia w tej niepewnej i niestabilnej profesji.

Norbert Jamróz

psycholog, terapeuta neurofeedback/VR, trener

Ukończył studia magisterskie z zakresu psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS oraz z zakresu międzynarodowych stosunków gospodarczych na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu. Jest także absolwentem studiów MBA (Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu oraz Nottigham Trent University w Wielkiej Brytanii).

Obecnie rozwija się w nurcie psychoterapii ACT (Acceptance and Commitment Therapy) oraz uczestniczy w szkoleniu dla terapeutów MBCT (Mindfulness-Based Cognitive Therapy) prowadzonym przez Fundację Rozwoju Mindfulness oraz Oxford Mindfulness Centre.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychodelicznego, Association for Contextual Behavioral Science, ACBS Polska oraz MIND – European Foundation for Psychedelic Science.

Prowadzi prywatną praktykę w Poznaniu.

www.psychodelicznaintegracja.pl

www.ipsom.pl

Dlaczego psychodeliki mogą być pomocne w psychoterapii. Perspektywa neurobiologiczna i psychologiczna

Obecnie jesteśmy świadkami renesansu badań nad psychodelikami. Naukowcy wielu czołowych uniwersytetów na świecie (m.in. Yale, Johns Hopkins University, UCLA, NYU, Imperial College London), pomimo barier administracyjnych spowodowanych wciąż trwającą prohibicją, podjęli starania i uzyskali zezwolenie na badanie możliwości terapeutycznego zastosowania substancji psychodelicznych w leczeniu wielu chorób i zaburzeń psychicznych. Wyniki tych badań są obiecujące i wskazują, że psychodeliki, jeżeli są podawane w odpowiednich warunkach i w asyście wykwalifikowanych terapeutów, są substancjami bezpiecznymi oraz długoterminowo pomocnymi w radzeniu sobie z cierpieniem psychicznym.

Wyniki dotychczasowych badań wskazują, że substancje te mogą być bardzo użyteczne w terapii, m.in. dużej depresji, zaburzeń lękowych, OCD, uzależnień. Wiele badań udowodniło ich skuteczność w radzeniu sobie z egzystencjalnym lękiem u osób terminalnie chorych.

Jednocześnie trwają rozważania nad najbardziej adekwatnym modelem teoretycznym pozwalającym lepiej zrozumieć niezwykłą naturę tych doświadczeń oraz poszukiwania systemu terapeutycznego pozwalającego odpowiednio przeprowadzić proces, zintegrować doświadczenie oraz utrzymać pozytywne skutki i zmiany w zachowaniu.

We wczesnych badaniach nad psychodelikami w latach 40 i 50 dominował model psychodynamiczny i psychoanalityczny. W późniejszych latach nastąpił rozwój psychologii humanistycznej a następnie transpersonalnej. Obecnie naukowcy poszukują modeli terapeutycznych które będą z jednej strony dobrze wspierać terapię psychodeliczną, a z drugiej strony będą bazowały na dowodach i pozwolą na naukowy pomiar i zrozumienie procesów które zachodzą w trakcie terapii. Widoczny jest zwrot w kierunku modeli kontemplatywnych. Pośród nich zainteresowanie wielu ośrodków skupiło się na terapii akceptacji i zaangażowania (ACT) oraz terapii poznawczej opartej na uważności (MBCT).

dr Lidia Baran

Psycholog, pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, członkini ACBS oraz ACBS Polska. Psychologię kontekstualną poznawała w trakcie wyjazdów szkoleniowych (National University of Ireland, University of Jyväskylä, Universiteit Gent) oraz poprzez czynny udział w konferencjach i sympozjach (Dublin, Berlin, Poznań, Warszawa, Katowice). Absolwentka podyplomowych studiów dotyczących uważności i współczucia (SWPS). Naukowo zainteresowana terapią akceptacji i zaangażowania, teorią ram relacyjnych, elastycznością psychologiczną oraz uważnością.

dr Magdalena Hyla

Psychoterapeutka, doktor nauk społecznych w dyscyplinie psychologia, adiunkt na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego. Zajmuje się zarówno pracą kliniczną jak i naukową, w której podejmuje tematykę życzliwej relacji ze sobą, elastyczności psychologicznej i poczucia własnej wartości oraz związków psychologii i sztuki. Autorka licznych publikacji naukowych, szkoliła się pod okiem twórców terapii ACT na stażach zagranicznych w Ghent University w Belgii, National University of Ireland i University of Jyväskylä w Finlandii. Szkoli z podstaw ACT oraz uważności. Prowadzi praktykę prywatną w gabinecie w Katowicach. Członkini zarządu ACBS Polska.

magdalenahyla.com

Elastyczność psychologiczna. Narzędzia pomiarowe dla praktyków i badaczy

abstrakt

Marcin Domurat

tytuł

abstrakt

Mateusz Fudali

tytuł

abstrakt

Jakub Szymański

tytuł

abstrakt

Patronat nad konferencją